Kunst

GEUREN inkleuren

Het is citrus of mint. Met mijn ogen dicht neem ik de omgeving in mij op. Mijn zintuigen staan aan. Het pallet aan geuren komt mij tegemoet. Open mijn ogen en zie frisse kleuren. Ik ruik een gele- of mintgroene geur. Ik voel mij direct thuis. Overmand door een geluksgevoel treed ik de ochtendzon tegemoet. Geur brengt mij onmiddellijk terug naar een bepaalde plek. Naar vroeger. Naar een vertrouwde omgeving. Ik ruik de momenten dat ik als kleine jongen naar het bos ging. Vanmorgen had ik mijn hardloopschoenen aangedaan. Ontspanning door lichte inspanning. De boomrijke omgeving geeft mij een vorm van rust. Geuren kunnen een omgeving maken of kraken. Geur is onlosmakelijk verbonden met onze herinneringen en emoties. Reukzin neemt grotere vormen aan.

 

Zo is het MONET

Wind in de zeilen. Scherend over de rimpelingen van het wateroppervlak. Voortvarend. Nog meer rimpelingen achterlatend. Overmand door de serene sfeer. Zon, water, boten. Zonder water geen leven. Water is voor veel kunstenaars een inspiratiebron. Vaak omgeven door veel natuurschoon. Nu kennen de Friese wateren vele schone vergezichten. De natuur creëert idyllische plekjes. Ook niet zo ver hiervandaan heb ik een fascinerende impressie ontdekt. Een uitzicht à la het glooiende Limburgse landschap. De kunst van het genieten. Evengoed hebben kunstenaars zelf de beschikking over botanische tuinen met overzeese invloeden. Claude Monet (1840-1926) was zo’n kunstenaar. Hij had bij zijn atelier in Giverny een kleurrijke tuin laten aanleggen. Wat weet u van Claude Monet?

RUSTgevend

Het valt van mijn gezicht af te lezen. Op het eerste oog gewoon wat vrolijke bloemen, ‘some happy flowers’. Een zomerse compositie vormt een tweede gezicht. Mijn blik vangt de kleur binnen de randen van het schilderij waar zich van alles afspeelt. Door figuratieve- of abstracte vormen waarmee iets gebeurt te combineren met zichtbare of denkbeeldige lijnen ontstaat beweging in een schilderij. Een vooropgezette richting waarlangs het oog zich beweegt. Ik richt me op de bloem langs de diagonale lijn rechtsboven. Deze laat het schilderij tot leven komen. Ik blijf kijken. Komen de bloemen tot rust bij een ondergaande zon? Ogenschijnlijk straalt het rust uit. Een warm rustpunt. Een aangenaam boeiend schouwspel. Een spel met diepere lagen. Richt me vervolgens op het punt achter de bloemen. Hoe zit het met de vormen? Schaduw of iets anders? Laat uw verbeelding spreken. Ik neem u graag mee. Op zoek naar meer rustpunten.

RONDcirkelen

Het heeft geen begin en geen einde. Van mijn ‘bubble-gum’ blaas ik een mooie bel, die in mijn gezichtsveld rondcirkelt. Samen onderweg. Mijn ogen op de weg gericht. Ik krijg een steeds scherper beeld van een naderend voertuig. De camper rijdt de rotonde op. Ik zal er niet om heen draaien. Ronde vormen brengen beweging. Zie de wielen van de camper. Cirkels worden vaak gebruikt om een vorm van volledigheid en verbondenheid aan te geven. De vorm staat voor oneindigheid. Zoals tot in het oneindige aan elkaar verbonden blijven. De ronde vorm van een cirkel wordt geassocieerd met het vrouwelijke. Staat voor liefde, energie en kracht. Daarnaast is met cirkels ruimtelijk effect te creëren. Het effect is zowel onder water als in de lucht te bereiken. Kunstenaars spelen met atmosferisch perspectief.

WEERspiegeling

Het is windstil. Ik kijk mezelf aan. In de reflectie van het helderblauwe zeewater. Mijn trouwe viervoeter merkt een soortgenoot op die sterke gelijkenis met haarzelf vertoont. Ze blaft naar haar spiegelbeeld. De zeemeeuwen krijsen verontwaardigd terug. Een kwal, met roze achtige ringen onder het ‘hoedje’, onthoudt zich van elke reactie. Blijft onverstoorbaar op het ziltige zand liggen. De variatie aan schelpen maken het strandbeeld compleet. De zon streelt het witte pluis van de wolken. De hemel is overwegend blauw. Ik zet de vaart erin. We wandelen tot aan de Oosterscheldekering. Het is alsof de viervoeter lacht. Het koppie oogt uitermate vrolijk. Haar staart beweegt met een blije kwispel. De zon speelt met de glazen windschermen van het strandpaviljoen verderop. De zee brengt de ultieme onthaasting. Vandaag is het weer prachtig. Achter het gladde spiegeloppervlak gaan vele mysteries schuil.

FOTOgenie

Op de lange en korte duinen ben ik in mijn element. Omringd door prachtig natuurschoon. De zon maakt me vrolijk. De kunst van het genieten. Azuurblauwe lucht. Kobaltblauw water. De duinen met hun zilveren gloed. Speelse turquoise vormen van het helmgras. Alles is licht. Het is waar fotograferen over gaat. Het gaat over spelen met licht. De zonnestralen geven tegenlicht. In mijn ooghoek ontwaar ik een naderend silhouet. Mijn fotografisch geheugen laat me niet in de steek. Een blik van herkenning volgt. ‘Dag, Dirk, hoe maakt u het?’ vraag ik.

LICHT flits

En er was licht! Zo valt te lezen in het Oude Testament. En ik geloof het nog ook. Alles begint met licht. Zonder licht, geen glorie. Licht komt ergens vandaan. Het meest in het oog springende is de natuurlijke lichtbron, zoals de zon, de maan, de sterren en de bliksem. Licht is een belangrijk beeldaspect in de schilderkunst.

Op die FIETS

De paden op, de lanen in. Mijn benen draaien op volle toeren. Het tempo zit er goed in. De tegenwind speelt met mijn volumineus kapsel. Indrukwekkende landschappen scheren voorbij. De buitenlucht doet me goed. Het Hollands weer brengt ons van winterse sneeuw naar de eerste lenteperikelen. Bij de gedachte aan langere dagen verschijnt een lach op mijn gezicht. Zonlicht doet leven. De zon geeft warmte. Staat symbool voor een onbezorgd leven. Naast het lichtgebruik doen kleuren er ook toe. Van aardetinten tot expressieve kleuren. Samen op de fiets. Door weer en wind. De fietstassen zorgen voor het gewenste evenwicht. “Riders on the storm” klinkt figuurlijk op de achtergrond. De verbeelding wekt de indruk van ‘mixed media’. Gewapend met een uitgebreide picknickmand toog ik met het hele gezin de natuur in.

HEMELSE sferen

De kerkklokken luiden bij het ochtendgloren. Het is weer zondag. Ik schuif de gordijnen opzij. Een witte gloed komt mij tegemoet. Als een mysterieus lichtverschijnsel schijnt de sneeuw de kamer in. Aardse schoonheid is ongrijpbaar. Niet ver weg van hemelse sferen. Hoe het er daarboven uitziet, weet geen mens. Het gaat om de kijk op het leven. Vanaf de aarde kijk ik er tegenop. Velen geloven in een hemelpoort. Ik kijk omhoog door het dakvenster. Even schiet de gedachte door mijn hoofd: is het een droom of werkelijkheid? Geloof het of niet. In de wolken meen ik een menselijk figuur te zien. Het is als ‘Pareidolie’. Wie staat er aan de deur van de hemelpoort? Het zet mij aan het denken. De wens is de vader van de gedachte. Waaraan doet u dit beeld denken?

eigenTIJDS

Het is wandelen geblazen. De kleuren van het hoge gras steken af tegen het veld waarop prei wordt verbouwd. Omringd door omgeploegde velden in aardetinten. In de verte torent de molen uit boven het platteland, waar de koeien grazen en de kippen rennen. Achter ons vormen dennenbomen de bosrand. Met een koffie ‘to-go’ stap ik stevig door. Meer dan ooit is wandelen het grote tijdverdrijf. Ook de hond heeft een glimlach op haar gezicht. Haar haar krult van blijdschap. Ik put kracht uit de buitenlucht. In gedachten verzonken vertraag ik mijn pas. Op het bankje onder de grote den neem ik plaats. De hond legt haar kin op mijn wandelschoen.