Articles by Walter van Steen

Articles by Walter van Steen

Walter van Steen (Breda, 16 maart 1969) is onze vaste blogger over kunst. Walter heeft tekenen en kunstgeschiedenis gestudeerd. Qua stijlen is hij breed georienteerd. Zijn passie ligt bij Jugendstil, Pop-art, Graffiti en abstracte moderne kunst. Zijn creativiteit uit hij zowel op het gebied van illustreren als schrijven. Verhalen en dichten is op zijn lijf geschreven.

LICHT flits

En er was licht! Zo valt te lezen in het Oude Testament. En ik geloof het nog ook. Alles begint met licht. Zonder licht, geen glorie. Licht komt ergens vandaan. Het meest in het oog springende is de natuurlijke lichtbron, zoals de zon, de maan, de sterren en de bliksem. Licht is een belangrijk beeldaspect in de schilderkunst.

Op die FIETS

De paden op, de lanen in. Mijn benen draaien op volle toeren. Het tempo zit er goed in. De tegenwind speelt met mijn volumineus kapsel. Indrukwekkende landschappen scheren voorbij. De buitenlucht doet me goed. Het Hollands weer brengt ons van winterse sneeuw naar de eerste lenteperikelen. Bij de gedachte aan langere dagen verschijnt een lach op mijn gezicht. Zonlicht doet leven. De zon geeft warmte. Staat symbool voor een onbezorgd leven. Naast het lichtgebruik doen kleuren er ook toe. Van aardetinten tot expressieve kleuren. Samen op de fiets. Door weer en wind. De fietstassen zorgen voor het gewenste evenwicht. “Riders on the storm” klinkt figuurlijk op de achtergrond. De verbeelding wekt de indruk van ‘mixed media’. Gewapend met een uitgebreide picknickmand toog ik met het hele gezin de natuur in.

HEMELSE sferen

De kerkklokken luiden bij het ochtendgloren. Het is weer zondag. Ik schuif de gordijnen opzij. Een witte gloed komt mij tegemoet. Als een mysterieus lichtverschijnsel schijnt de sneeuw de kamer in. Aardse schoonheid is ongrijpbaar. Niet ver weg van hemelse sferen. Hoe het er daarboven uitziet, weet geen mens. Het gaat om de kijk op het leven. Vanaf de aarde kijk ik er tegenop. Velen geloven in een hemelpoort. Ik kijk omhoog door het dakvenster. Even schiet de gedachte door mijn hoofd: is het een droom of werkelijkheid? Geloof het of niet. In de wolken meen ik een menselijk figuur te zien. Het is als ‘Pareidolie’. Wie staat er aan de deur van de hemelpoort? Het zet mij aan het denken. De wens is de vader van de gedachte. Waaraan doet u dit beeld denken?

eigenTIJDS

Het is wandelen geblazen. De kleuren van het hoge gras steken af tegen het veld waarop prei wordt verbouwd. Omringd door omgeploegde velden in aardetinten. In de verte torent de molen uit boven het platteland, waar de koeien grazen en de kippen rennen. Achter ons vormen dennenbomen de bosrand. Met een koffie ‘to-go’ stap ik stevig door. Meer dan ooit is wandelen het grote tijdverdrijf. Ook de hond heeft een glimlach op haar gezicht. Haar haar krult van blijdschap. Ik put kracht uit de buitenlucht. In gedachten verzonken vertraag ik mijn pas. Op het bankje onder de grote den neem ik plaats. De hond legt haar kin op mijn wandelschoen.

NATUURschoon

Mijn oog valt op de schittering. De zon weerspiegelt in een verkreukeld blikje. Onbegrijpelijk. Blik groeit toch niet in de natuur. Blik hoort niet in de natuur. Tenzij het een ogenblik is. Een moment van genieten van alle pracht en praal die de natuur te bieden heeft. Een rustgevende waterpartij omgeven door grillige vormen van de bomen In zachte aardetinten. Helaas komt het nog te vaak voor dat zonder blikken of blozen afval gedumpt wordt. Hoe zou het gaan in het hoofd van de kunstenaar? Hoe zou een figuratief schilderij eruit komen te zien vanaf mijn standpunt? Ziet u het verkreukelde blikje al op het schilderij? Ik raap het op. Gun de werper geen blik waardig. Tijd om verder te ‘ploggen’.

CULT-uurtje

De wind speelt met de wieken van de Friese molen. Het weidse uitzicht geeft rust. Grazende koeien maken het beeld op het platteland compleet. Een puur Hollandsch plaatje. Verderop kabbelt het water. Boten maken plezier door te dansen op het water. Het water meandert van het platteland naar de stedelijke omgeving. Op een onstuimige herfstdag bezoek ik de grote stad. Ook de grote stad is in beweging. Een stad waar de straten oneindig zijn. Een stad waar verpauperde gebouwen met kunstzinnige uitingen zijn opgesierd. Een stad waar vertier is. Een stad waar op straat gedanst wordt.

STRAND leven

Zzzooooeeffff! In volle vaart achter een bal aan. Van links, naar rechts. Leven op het strand. Bij uitstek de plek om onze trouwe viervoeter aan haar beweging te helpen. De vrolijkheid straalt van haar gezicht. Vrolijkheid ten top. Duidelijk in haar element. Het mulle zand. De frisse zeelucht. Het ziltige water. Als een lopend vuurtje dartelt de hond langs de kust. De elementen der natuur samengebracht. Tot één geheel gesmeed. Het geeft mij iedere keer weer een speciaal gevoel. Het voelt als een innige omhelzing met mijn lief. Ik zie het voor me. Het strand schilderij ‘Forever yours‘ van James geeft hier op een artistieke wijze invulling aan. De kust is voor veel kunstenaars een welkome bron van inspiratie geweest. Naast schilderijen met strand en zee spreekt het ook muzikanten aan.

Kunst komt BINNEN (3)

Eén blik is genoeg. De zomerse kleurklanken prikkelen mijn zintuigen. Mijn zonnebril af. Denkbeeldige koptelefoon op. ‘Get up, stand up!’ komt mij tegemoet. Het lijkt er op alsof het Caraibisch gebied zich verplaatst heeft. De levendige kleuren geven mij een warm gevoel. Zet automatisch mijn vrolijkste gezicht op.

HuiskamerCONCERT

Dat klinkt als muziek in de oren! Een innerlijke klank. U herkent het vast. Een schilderij dat direct een gevoelige snaar raakt. Een beeld roept tal van associaties op. Tegenwoordig overigens beter om te fluisteren zodat besmetting wordt tegengegaan. Maar dat terzijde. U kunt trouwens zomaar besmet worden met de muzikale klank van een kunstuiting.

Kunst komt BINNEN (2)

Ik zet twee passen naar achteren. Zo kan ik het geheel goed overzien. Vanaf dit gezichtspunt krijg ik variëteit aan impressie. Het verhaal uit het schilderij krijgt zowaar een andere wending. Afstand nemen verruimt mijn blik. Het geeft meer perspectief. Gevoel van meer creatieve vrijheid. Hoe langer ik het schilderij op mij in laat werken, hoe meer verhalen te ontdekken zijn. Verhalen vertellen door gebruik te maken van beelden. Van een minutieus tafereel tot een complete voorstelling. Verhalen vertellen door gebruik te maken van vorm, kleur, ritme, techniek en compositie. Een herinnering in verf. Een feilloos geschilderde droom. Ik zet een pas opzij en één naar voren. De verbeelding kent meerdere invalshoeken. Laat de schilderkunst binnenkomen. Kom binnen!